|
Er zijn vele, vele duizenden manga's op deze wereld. De meesten hiervan zullen weinigen imponeren, en soms is het wat lastig om de pareltjes uit de hooiberg te kunnen pikken, het aanbod is immers immens. Als je echter een van die pareltjes vindt en eruit pikt, geeft dat een geweldig gevoel. Zo'n manga waarvan alles klopt, de personages, de getroffen sfeer, de tekenstijl... Je raakt er verslaafd aan, je wil méér. Je begrijpt vast waar ik op doel; 20th Century Boys is zo'n manga.
Het verhaal draait om Kenji, hij is de typische midden-dertig anti-held met het lozer-baantje en de onafgemaakte dromen en ambities. Op een dag duikt er een symbool op wat Kenji samen met zijn vrienden vroeger op school heeft verzonnen, en komt een sekte op onder leiding van de mysterieuze "Vriend", die op z'n minst verdacht kan worden gevonden. Er wordt een keten van gebeurtenissen in gang gezet die blijkbaar allemaal door Kenji en z'n vrienden in hun kindertijd is bedacht, en Kenji is de enige die "Vriend" kan stoppen. Maar wie is deze "Vriend", en waarom doet hij wat hij doet? Dit pakkende verhaal wordt in de loop van de serie constant gecompliceerder en iedere beantwoorde vraag levert nieuwe vragen op. Het is echt spannend om dat te lezen, Naoki Urasawa, de auteur, bouwt de spanning ingenieus op, last flashbacks in en wisselt vaak met de tijdsperiode, zodat je op het puntje van je stoel zit, diep geconcentreerd op wat er nu weer gaat gebeuren. De plotwendingen zal ik natuurlijk niet uit de doeken doen maar reken maar dat je vaak verrast zal worden.
Een paar jaar geleden verscheen de serie voor het eerst in Japan, en werd al snel opgemerkt door de internet community. De scanslations (pagina's worden ingescand en ge-edit met Engelse tekst) verschenen in een snel tempo, de serie was erg populair op het internet. Ik was er meteen bij en heb de serie gevolgd tot aan volume 16, toen had ook de rest van de wereld de kwaliteit van 20th Century Boys door en werd de manga gelicenseerd. Dit houdt in dat de manga werd uitgebracht in Amerika en Frankrijk, en het gratis downloaden van Engelstalige versie's gemaakt door hobbyisten tot het verleden behoorde en bovendien illegaal werd. Dus verwijderde ik mijn collectie scanslations van de computer en was van plan de Franse manga's te gaan kopen, ook niet in de laatste plaats mijn Frans te verbeteren.
Maar wat zag mijn oog! Tot mijn blijdschap bleek er ook een Nederlandstalige versie uit te komen! Natuurlijk verkoos ik deze boven de Franstalige versie, en wachtte getrouw nog een paar maandjes totdat deze Nederlandstalige versie uitkwam en ik heb de eerste twee volumes inmiddels in mijn bezit. Wat me meteen opviel, was de cover. Er is gekozen voor een soort van technische retro look met abstracte vormen en kleuren op de achtergrond met een plaatje daarvoor geplakt. De achterkant stijlvol in het zwart met een kleine inleiding. Dit alles op glanzend papier. Dit viel bij mij niet zo in de smaak, het voelde een beetje goedkoop aan zelfs. 20th Century Boys is een mysterieuze, spannende manga met hier en daar wat horrortrekjes en dan past zo'n cover in mijn optiek niet. Men had beter kunnen kijken naar de manga en van daar een lay-out kunnen ontwerpen. Glénat kan dit trouwens wel, kijk maar naar de geweldige cover van Say Hello to Black Jack, gedrukt op wat grover papier en de originele lay-out behoudend, echt geweldig is dat. Dat kan dus niet echt gezegd worden van 20th Century Boys, gemiste kans.
Het vertaalwerk is degelijk gedaan, ik bespeur hier en daar wat spelfouten ('verhaak', 'KKenji') maar niets ernstigs en de strip is goed behouden. Ook komen de humor en spitsvondige conversaties goed uit de verf in het Nederlands wat knap is, dat hebben we ook anders gezien. Niets op aan te merken dus.
Al met al kan ik concluderen dat 20th Century Boys een moderne klassieker is, die de overgang naar het Nederlands goed heeft doorstaan. Iedere manga-liefhebber van actie, suspense, een goed & episch verhaal en alles wat daarbij hoort komt volledig aan zijn trekken. De serie wordt alleen maar beter als het verhaal zich verder ontwikkeld en je wílt echt verder lezen zodra je de eerste volumes door bent.
Jammer dat er op het moment van schrijven maar 2 volumes uit zijn en dat de volgenden op zich laten wachten, Glénat zou er goed aan doen 20th Century Boys op een maandelijks schema te laten lopen net als met DragonBall, dat levert een grotere fanbase op dan onregelmatige uitgestelde releases. Ook is de manga niet overal te verkrijgen, in de Bruna maak je nog het meeste kans, daar scoorde ik volume 2 (1 had ik gekocht in een manga speciaalzaak).
Conclusie: Laat je niet uit het veld slaan door de cover of titel en kopen dus, luidt mijn devies! |